Kota Kinabalu, Khamis, 3 Mac 2022
Mengikut fakta sejarah, Sabah (Borneo Utara) tidak pernah menjadi sebahagian daripada Kesultanan Sulu.
Apa yang diterima sebagai fakta yang tidak dipertikaikan ialah Borneo Utara adalah sebahagian daripada Kesultanan Brunei sebelum kedatangan penjajah Eropah ke Asia Tenggara pada Abad ke-17. Kuasa asing, (terutamanya China dan Sepanyol diikuti oleh British dan Jerman) yang datang ke pulau Borneo sentiasa berurusan dengan kerajaan yang duduk di Brunei pada era moden.
Hanya berkenaan hubungan dengan Sulu dan pulau-pulau di kepulauan Filipina, kuasa asing telah berurusan dengan Kesultanan Sulu di Jolo di pulau Sulu. Dalam hal Borneo utara (sebelum ini dieja Boni, Buni dll dalam peta lama], kerajaan yang diiktiraf ialah kesultanan Brunei.
Selama tiga abad, Sulu telah cuba untuk meletakkan tangan mereka di Borneo Utara. Tetapi tidak ada rekod atau peristiwa yang Brunei pernah menyerahkan atau memberikan mana-mana bahagian Borneo kepada Sulu. Malah, rekod menunjukkan bahawa Brunei telah menangkis pencerobohan Sulu di Borneo, seperti di Kinabatangan.
Bagi versi Sulu bahawa Brunei telah bersetuju untuk memberikan Borneo Utara kepada Sulu sebagai balasan kepada bantuan ketenteraan Sulu untuk membantu dalam memenangi perang saudara Brunei (pada tahun 1600-an), versi Brunei ialah tentera Sulu tidak pernah mengambil bahagian dalam peristiwa perang saudara tersebut tetapi sebenarnya ditempatkan di Pulau Chermin (luar pantai Brunei). Hanya selepas perang saudara Brunei tamat barulah tentera Sulu menuntut Borneo Utara. Tetapi tentera Sulu berjaya ditangkis oleh Brunei.
Oleh itu, Sabah (Borneo utara) tidak pernah menjadi sebahagian daripada Sulu. Kerana itu, apa yang dipanggil geran Sulu-Overbeck pada 22 Januari 1878 adalah berlebihan dan tidak berkesan kerana Sulu tidak pernah mempunyai sebarang hak milik atau hak ke atas mana-mana bahagian pulau Borneo. Ia adalah geran Brunei-Overbeck 29 Disember 1877 (pada asasnya memberikan Borneo Utara kepada Overbeck) yang berkesan. Jadi, kenapa Overbeck dan rakan niaganya menganggap perlu menandatangani satu lagi geran dengan Sulu sedangkan dia (Overbeck) sudah pun mempunyai geran yang sah dari Brunei? Adakah untuk insurans keselamatan untuk menangkis ancaman daripada penuntut asing? Walau apa pun, ini adalah pengaturan antara syarikat Overbeck dan Sulu yang tidak, dan tidak, mengikat negara dan orang lain.
Oleh itu, bekas Peguam Negara Persekutuan Tommy Thomas harus menarik balik kenyataannya dalam bukunya “My Story: Justice in the wilderness” bahawa “Pada satu ketika dalam sejarahnya, Borneo Utara adalah sebahagian daripada Kesultanan Sulu” (di muka surat 377).
Seluruh Jabatan Peguam Negara harus diberi pengajaran yang sewajarnya tentang sejarah Sabah. Hakikatnya, AG Chambers harus membaca buku lain yang ditulis oleh bekas AG lain, Tan Sri Gani Patail “MELETAKKAN tuntutan ke atas Sabah oleh Kesultanan Sulu yang diisytiharkan sendiri (diterbitkan pada 2013) yang merupakan rekod yang lebih tepat. sejarah perundangan dan politik Sabah.
Sebenarnya, buku Tommy telah merosakkan Sabah dan Malaysia dengan digunakan untuk menyokong kes penuntut Kiram di negara asing. Tommy telah menyatakan dalam bukunya (halaman 378) bahawa “Tiada alasan undang-undang untuk keengganan Malaysia membayar setiap tahun sejak 2013. Ia mengakibatkan Malaysia melanggar perjanjian 1878.” Ini adalah kenyataan yang merosakkan yang kini digunakan oleh warga asing untuk mendakwa terhadap Malaysia.
Pandangan saya ialah bekas AG Tommy Thomas sepatutnya memasukkan, dalam bukunya, asas undang-undang keputusan 2013 oleh Kerajaan Persekutuan untuk berhenti membuat sebarang pembayaran lagi kepada keturunan Kiram.
Kapsyen foto: Yong memegang dua buku oleh dua bekas Peguam Negara
Datuk Yong Teck Lee
Bekas Ketua Menteri, Presiden SAPP